Targi z Bogiem

"Targi z Bogiem " Waldemar "Zajonc" Panek

Targi z Bogiem to książka o pobycie w więzieniu. Tytuł zaprowadził mnie na manowce.
Tu nie ma wewnętrznej walki z Bogiem. Tu jest za to rozpacz osoby niewinnie uwięzionej.

Bohaterowie książki to ludzie przebywający w jednej celi. Każdy z nich znalazł się w niej z innego powodu. Są osoby, które z powodu silnych emocji weszły w konflikt z prawem. Są osoby, które stale mają coś na sumieniu, bo w takim środowisku wyrosły i nie widzą innych możliwości. Są także osoby niewinne, które trafiły tam, bo znalazły się w złym miejscu i o złym czasie.

Czas w celi dłuży się niemiłosiernie. Każdy dzień wygląda tak samo. Codzienna rutyna, bez możliwości zmiany. Jedynie widzenia z rodziną, przybycie nowej osoby do celi czy rozmowa z adwokatem zmieniają na chwilę rzeczywistość. Kolejne apelacje, kolejne rozczarowanie
ich wynikiem. Czy stanie się coś co zmieni los tych niewinnych? Czy po odbyciu kary można z powrotem patrzeć na świat tak samo? Czy winni zaniedbań
w śledztwie odpowiedzą za zniszczenie komuś życia? Faktem jest, że sprawiedliwość bywa ślepa. Przypadki walki od odszkodowania za bezprawne uwięzienie się zdarzają. Kwoty wygranych odszkodowań zazwyczaj nie powalają na kolana. A zniszczone życie i reputację ciężko odbudować.

Fabuła jest ciekawa. Niestety o autorze książki nie dowiemy się za wiele. Historie wydają się inspirowane rzeczywistymi wydarzeniami. Książka przedstawiana jest jednak jako powieść.
Na mały minus zaliczam książce kilka błędów edytorskich, które według mnie nie powinny się pojawić.

Moja ocena : 4.5/6
"Targi z Bogiem " Waldemar "Zajonc" Panek
ISBN 978-83-949268-9-2
Wydawnictwo Dlaczemu
str.385

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Dlaczemu

Lucy Crown

"Lucy Crown" Irwin Shaw

Lucy Crown to wzorowa żona i matka. Podczas wakacji jedno zdarzenie zmienia wszystko w dotychczas ułożonym świecie. Lucy traci rodzinę, a w zamian zyskuje niewiele.

Lucy Crown odkrywa, że jej małżeństwo nie jest takie idealne jak do tej pory myślała. Na wakacjach poznaje korepetytora jej syna, wybranego przez jej męża wbrew jej woli. Z upływem czasu między Lucy a korepetytorem nawiązuje się relacja, która zamienia się w wakacyjny romans. Kolejne wypadki toczą się już same. Świadkiem romansu staje się syn Lucy - Tony. Pod wpływem silnych emocji i wzburzenia informuje on ojca o całej sytuacji. Staje się to początkiem końca zarówno małżeństwa, jak też i całej rodziny.

Irwin Shaw to świetny obserwator, który z wnikliwością opisuje następstwa zdrady i rozpad rodziny Crownów. Każda z osób dramatu usiłuje radzić sobie z tą trudną sytuacją na swój sposób. Nikt z tej rodziny nie może powiedzieć o sobie, że nie przyczynił się do tej sytuacji. A zarazem decyzja, którą podejmuje Lucy po zdarzeniu jest niezrozumiała i dziwna. Układ - despotyczny ojciec, zalękniona matka i synek mamusi przestaje istnieć.

To świetne studium przypadku i zarazem trudna emocjonalnie książka. Nie każdemu się spodoba.

Moja ocena : 4/6
"Lucy Crown " Irwin Shaw
ISBN 83-7132-652-1
Wydawnictwo Książnica
str.342

Dziewczyny wojenne

"Dziewczyny wojenne" Łukasz Modelski

Jak wyglądało życie kobiet w czasie wojny? W jaki sposób kobiety wspierały podziemie, a także co za to groziło? Tego właśnie można dowiedzieć się z tej książki. 11 historii kobiet, które walczyły za swoją ojczyznę i swoich bliskich, tak jak potrafiły.

Wojna zmienia życie nie tylko mężczyzn, ale także i kobiet. Stawia przed wyborem : czy walczyć, czy może poddać się losowi. W takiej skrajnej sytuacji postawionych zostało jedenaście kobiet. Niektóre z nich to jeszcze dziewczynki, które kaprys historii skazał na życie ciężkie nawet dla dorosłych. Jednak każda z nich ma do opowiedzenia równie ciekawą, jak i okrutną historię swojego życia. Interesująca książka.

Moja ocena : 5/6
"Dziewczyny wojenne" Łukasz Modelski
ISBN 978-83-240-1814-7
Wydawnictwo Znak
str. 335

A kiedy zginie dziecko

"Mężczyzna w białych butach" Waldemar Ciszak, Michał Larek

Ta powieść to oparta na faktach historia zabójcy dzieci. Autorzy książki - jeden były prokurator, drugi dziennikarz opisują historię złapania i skazania mordercy.

To nie jest łatwa książka. Z jednej strony opisy zbrodni dokonanych przez mężczyznę. Z drugiej próba rekonstrukcji przesłuchań. A dodatkowo emocje rodziców, którzy stracili swoje dzieci lub ich dzieci przeżyły, ale zostały okaleczone psychicznie lub/i fizycznie. Rekonstrukcja wydarzeń przekazywana na przesłuchaniu przez skazanego była dla mnie porażająca.

Człowiek, który zabijał bez litości okazuje się mieć także drugą twarz. Czułego i opiekuńczego partnera dla swojej kobiety. A także dla jej dziecka. Dopiero po wizycie policji dowiaduje się jaki jeszcze był jej mężczyzna. Matka tej kobiety opisała go jako miłego, wesołego i uśmiechniętego człowieka.

Jedyna część książki, która nie była dla mnie spójna to opis działań policji podczas poszukiwania osób, które znały zatrzymanego sprawcę. Poszukiwania w celu dotarcia do informacji o samym zatrzymanym. Opis sytuacji w barze i wulgarne rozmowy pomiędzy policjantami a miejscowymi chuliganami, a także samymi policjantami, według mnie zupełnie niepotrzebne.

Moja ocena : 4.5/6
"Mężczyzna w białych butach" Waldemar Ciszak, Michał Larek
ISBN 978-83-7976-464-8
Wydawnictwo Poznańskie, Czwarta Strona
str.323

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Poznańskiemu ( Czwarta Strona).

Najgorszy człowiek na świecie

"Najgorszy człowiek na świecie " Małgorzata Halber

Najgorszy człowiek na świecie to osoba uzależniona od alkoholu i narkotyków. W pewnym momencie zdaje sobie sprawę, że przekroczyła pewną granicę i już nie panuje nad swoim życiem. Jako osoba publiczna wstydzi się tej swojej ułomności. Czy wyjdzie z tej walki zwycięsko?

Według mnie, by napisać taką książkę, trzeba mieć w sobie dużo odwagi. Wprawdzie główną bohaterką jest Krystyna, ale myślę, że inspiracją do tej postaci była autorka tej książki. Czego ona sama też się nie wypiera.

Jak łatwo popaść w nałóg świadczą chociażby ostatnie wydarzenia w Polsce z dopalaczami. Jak trudno wyjść z takiego uzależnienia - o tym tak często się nie pisze, ani nie mówi. Łatka byłego alkoholika, czy też narkomana powoduje towarzyski ostracyzm. I pewnie są ludzie, którym dobrze w tym nałogu i nie chcą nic zmieniać. A powodem do zmian najczęściej stają się według mnie albo najbliżsi, albo totalne upodlenie uzależnionego człowieka. Jakieś wydarzenie, które powoduje refleksję, że być może nie tak to życie miało wyglądać.

W książce znalazłam dużo emocji, także tych negatywnych. Poczucie pustki, braku perspektyw, ale i też wiary w to, że z nałogu się wychodzi. I jest to możliwe. To opis walki alkoholiczki, która walczy ze sobą i z systemem leczenia, który nie zawsze wyciąga pomocną dłoń do pacjenta. To trudna literatura, ale wzmacniająca wiarę w siłę człowieka.

Moja ocena : 5 /6
"Najgorszy człowiek na świecie " Małgorzata Halber
ISBN 978-83-240-2663-0
Wydawnictwo Znak
str.349

Mroczna, erotyczna seria - Dotyk ciemności

"Dotyk ciemności" C.J.Roberts

To nie jest książka dla każdego. Sceny są mocne i mogą oburzać. Ale ciężko się od tej książki oderwać.

"To nie jest kolejna książka o perwersjach, które chcielibyście powtórzyć w zaciszu własnej sypialni. To książka o tym, czego na pewno nie chcielibyście doświadczyć. Bezwzględnie penetruje najciemniejsze zakamarki ludzkiej psychiki i stawia pytania o granicę między nienawiścią a oddaniem, między oprawcą a ofiarą." Tak zachęca do przeczytania okładka tej książki.

Pierwsze skojarzenie jakie mi się nasunęło to książka Greya. Choć jeszcze jej nie czytałam i nie wiem czy ją przeczytam. Po obejrzeniu filmu na jej podstawie stwierdziłam, że chyba nie warto. Ale może jeszcze zmienię zdanie. Wydaje mi się, że jest to jednak błędne skojarzenie. Jeżeli sceny z filmu dobrze odzwierciedlają książkę to Dotyk ciemności to całkiem innego rodzaju literatura.

Fabuła książki jest prosta. Dwie osoby spotykają się na swojej drodze. Jedna z nich ma w swoim życiu cel, który realizuje kosztem tej drugiej - wbrew jej woli. Z czasem nawiązuje się pomiędzy nimi wzajemna fascynacja i swoistego rodzaju więź emocjonalna. Oboje znajdują się w pułapce - ofiara w sensie dosłownym, zaś oprawca w pułapce swoich uczuć.

Książka jest pełna emocji. Czasem trudnych i niezrozumiałych. Opisy są bardzo plastyczne i działają na wyobraźnię. Akcja przedstawiana jest z dwóch punktów widzenia, co daje również obraz zachodzących zmian w postawach obu osób.

Książka była dla mnie fascynująca. Takiej literatury jeszcze nie czytałam i z chęcią przeczytam kolejne części.

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Poznańskiemu - Czwarta Strona.

Moja ocena : 4.5/6
"Dotyk ciemności " C.J.Roberts
ISBN 978-83-7976-233-0
Wydawnictwo Poznańskie, Czwarta Strona
str. 327

Pułapki myślenia

"Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym " Daniel Kahneman

Mam problem z tą książką. Z jednej strony wiem, że niesie ze sobą dużą wartość merytoryczną. Z drugiej nie do końca ją kupuję.

Daniel Kahneman to jeden z laureatów Nagrody Nobla. Profesor psychologii otrzymał ją z dziedziny nauk ekonomicznych. Tego jednak nie wiedziałam przed czytaniem tej książki.

Książka obiecuje, że dzięki niej nauczysz się inaczej myśleć o myśleniu. I to częściowa prawda. Bo rzeczywiście teraz być może bardziej zwrócę uwagę na to, w jaki sposób ktoś może próbować wpływać na moją decyzję w różnych sprawach. Z drugiej strony książka jednak nie wciąga, aż tak bardzo. To nie beletrystyka. Tylko dużo statystyki, twierdzeń Bayesa czyli teorii prawdopodobieństwa i doświadczeń na poparcie tychże. Książka opisuje wiele przeprowadzonych eksperymentów z ochotnikami, głównie studentami. Eksperymenty te dotyczyły m.in. podejmowania decyzji przy różnym sprecyzowaniu zadań z podanymi warunkami. Głównie w zakresie straty bądź też możliwego zysku.

Książkę trzeba czytać ze skupieniem. Niektóre odpowiedzi na zadania nasuwają się automatycznie. Tak, ale automatycznie źle. W jednym momencie nawet pokusiłam się o przeliczenia, bo wydawało mi się, że to, co autor pisze jest niemożliwe. A jednak - matematyka nie kłamie, a ja dałam się zwieść mojemu szybkiemu myśleniu.

W mojej ocenie książka to wartościowa pozycja, jednak nie dla każdego. Lubisz opisy eksperymentów, znasz dobrze teorię prawdopodobieństwa, być może Cię zainteresuje. Nie lubisz się zbytnio męczyć i od książki oczekujesz tylko relaksu - omijaj ją z daleka.

Moja ocena : 4/6
"Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym " Daniel Kahneman
ISBN 978-7278-677-7
Wydawnictwo Media Rodzina
str. 604 (bez przypisów, które kończą się na 654 stronie, a następnie są podziękowania i indeks)

Zorkownia - bomba emocjonalna

"Zorkownia" Agnieszka Kaluga

Ta ksiażka wstrząśnie Tobą do głębi. Znajdzie takie obszary w Twoim sercu, których być może nawet się nie spodziewasz. Przed jej przeczytaniem przygotuj się - postaw w pobliżu paczkę chusteczek.

Wiedziałam, że to będzie bardzo emocjonalna książka. Bo i temat w niej poruszany jest bolesny. Losy i historie ludzi przeplatają się ze sobą. Walka o przetrwanie, o życie, o godną śmierć. Ludzkie istnienia w hospicjum.

Od jakiegoś czasu śledzę bloga autorki i nieco już o niej wiem. Ma wspaniały dar opowiadania historii innych ludzi. Z głębokim przekazem. Z niespotykanym doborem słów, które trafiają do głębi. Dotykają wnętrza serca i wnętrza duszy. Z drugiej jednak strony książka nie jest przygnębiająca. Niesie ze sobą nadzieję. Niesie światło i oczyszczenie. Nie wiedziałam, że można o tak trudnych sprawach w ten sposób pisać.

Naprawdę wspaniała książka, której scenariusz napisało życie. Cieszę się, że na nią trafiłam i zachęcam do śledzenia bloga Zorkownia

Moja ocena : 6/6
"Zorkownia" Agnieszka Kaluga
ISBN 978-83-240-2882-5
Wydawnictwo Znak
str. to jedna z niewielu książek, gdzie numeracji stron nie ma, to nie jest tu najważniejsze; bo jak ponumerować czyjeś życie

Trudna historia

"Betrayed " Lyndsey Harris, Andrew Crofts

Mała dziewczynka na okładce z misiem sprawia niepokojące wrażenie. Zaś treść książki jest dla mnie nieprawdopodobna.

Fabuła książki rozpoczyna się niewinnie. Początkiem przyjaźni pomiędzy dwójką małżeństw. Kolejno na świecie pojawiają się dzieci. Raz u jednej, a potem u drugiej pary. Wszystko jest wspaniałe, aż do pewnego momentu.

Koszmar rozpoczyna się, gdy zachowanie jednej z dziewczynek zaczyna odbiegać od normy. Poszukiwanie rozwiązania całej sytuacji nie jest łatwe ani dla rodziców, ani też dla zaprzyjaźnionej pary. Mimo wszystko wspierają się nawzajem. Gdy rodzice odkrywają prawdę już nic nigdy nie będzie takie samo.

Książkę czyta się jak pasjonujący thriller. A zarazem trudno uwierzyć w to, co się w niej stało. Nie jest to wyciskacz łez. Raczej sprawnie opowiedziana historia, która się wydarzyła.

Moja ocena : 4.5 /6
"Betrayed " Lyndsey Harris, Andrew Crofts
ISBN 978-0-09-049848-3
Wydawnictwo Arrow Books
str. 432

Franny i Zooey - J.D. Salinger

"Franny i Zoey" J.D.Salinger

Po Buszującym w zbożu długo nie miałam ochoty na prozę tego autora. Jest w jakimś dla mnie niepojętym sensie ciężka. Nie potrafię się do niej przekonać. Jednak ponownie ciągnie mnie do tego autora.

Nie wiem w czym tkwi sekret tej książki. Historia jest dobra, więc da się ją przeczytać. Może tylko rozterki egzystencjonalne mnie odpychają od bohaterów książek J.D. Salingera. Dyskusje są bardzo intelektualne. A mnie wręcz dziwnie się czyta takie dialogi wkładane w usta tak młodych osób.

Początek książki niewiele mówi o czym ona będzie. Spotkanie dwójki zakochanych, które nie przebiega tak jak powinno. Zamiast czułości jest wyobcowanie. Zamiast zrozumienia jest obojętność. Dopiero druga część książki w jakiś sposób naświetla problem, choć do końca go nie wyjaśnia. Dużo tu rozmów na temat wiary i poglądów na nią bohaterów. Wpływu innych osób na sposób myślenia Franny i Zooey'a.

To dziwna i trudna dla mnie książka. Jednak jest w niej coś istotnego, co być może warto przemyśleć, a mnie umyka.

Czy polecam? Nie wiem, gdyż mam w stosunku do niej ambiwalentne odczucia.

Moja ocena : 4 /6
"Franny i Zoey" J.D.Salinger
ISBN 978-83-7359-554-5
Wydawnictwo Albatros
str. 231

I była miłość w getcie

"I była miłość w getcie" Marek Edelman

Miłość w getcie istniała. Nawet tak podły czas nie był w stanie jej całkiem wyrwać z serc. W tych trudnych warunkach ludzie z miłości do siebie robili wielkie rzeczy. Poświęcali swoje życie, by przetrwać mogła ukochana osoba. Były też inne strony takiej miłości. Gdy nie było już możliwości ratunku dla choćby jednej z osób, które się kochały na śmierć szły razem ze sobą, dobrowolnie, mimo że jedna z nich mogła się uratować i żyć.

Przyciągają mnie do siebie takie strzępy historii. Interesuje mnie ta tematyka i tak też pojawiła się ta książka. Trudno oceniać czyjeś wspomnienia spisane w formie książki, w końcu to było czyjeś życie. Ale jednak spróbuję.

Spodziewałam się historii osób, które dzięki swojej miłości przetrwały te ciężkie czasy. Nie byłam chyba przygotowana na urywki historii, które otrzymałam. Wspomnienia Marka Edelmana nie wzbudziły we mnie wielkich emocji. Nie mogę powiedzieć, że nie były interesujące. Tak, wspomnienia były ciekawe, jednak nie ogarnia mnie chęć zatrzymania tej książki i ponownego jej przeczytania. Doceniam jednak autora jako człowieka, który walczył w imię słusznej sprawy i chęć podzielenia się swoimi przeżyciami z czytelnikiami.
Być może sprawił to fakt, że zasugerowałam się przepięknym zdjęciem na okładce. Sądziłam, że historie w niej opisane wycisną ze mnie łzy. Wzruszające momenty były, jednak trwały one ułamek sekundy.

Szkoda, bo zapowiadała się wspaniała książka oparta na faktach, a tak raczej się spodoba niż nie. Ale zachwycać się nią nie będę.

Moja ocena : 4.5/6
"I była miłość w getcie" Marek Edelman
ISBN 978-83-247-1416-2
Wydawnictwo Świat Książki
str. 198

Zagubiona matka i choroba psychiczna córki

"Podwójne życie mojej córki" Bebe Moore Campbell

Okładka tej książki zachęca, że jest to wstrząsająca opowieść o trudnej relacji matki i córki, historia dyskryminacji ze względu na kolor skóry i chorobę psychiczną.
Ja jednak widzę ją inaczej.
Dla mnie to książka o miłości matki do córki. Miłości tak wielkiej, że jest w stanie wiele wybaczyć.

Nie sądzę, że wydarzenia w niej przedstawione w jakikolwiek sposób pokazują dyskryminację osób o innym, niż "biały" kolorze skóry, zwłaszcza w kontekście choroby psychicznej. Uważam, że to "nadinterpretacja" osoby tworzącej opis na okładce.

Fabuła przedstawia historię młodej dziewczyny, która właśnie kończy 18 lat. Drugim głównym bohaterem staje się system opieki nad osobami z problemami psychicznymi w USA. Z dniem osiągnięcia tego wieku Trina staje się pełnoletnia i równocześnie zaczyna decydować o swoim życiu.

Trina cierpi z powodu zaburzeń psychicznych. Przechodzi fazy manii i depresji, staje się niebezpieczna dla swojego otoczenia. Zdesperowana matka chwyta się każdej możliwości, by nakłonić swoją córkę do łykania leków, które stabilizują jej stan. Sytuację pogarsza fakt, że bez zgody Triny nie można zmusić dorosłej córki do leczenia. Matka Triny - Keri - korzystać może jedynie z 72 godzinnego zatrzymania, jeżeli uda jej się udowodnić Trinie czyn stanowiący zagrożenie dla niej samej lub osób w jej otoczeniu. Jest to jednak czas niewystarczający, by leki zadziałały długofalowo.

Jednym słowem walka z wiatrakami, z nadzieją, że będzie lepiej. W końcu Keri decyduje się na radykalny krok wbrew woli Triny. A także dzięki niewiedzy jej ojca, a swojego byłego męża.

Książka warta uwagi.

Moja ocena : 4.5/6

"Podwójne życie mojej córki" Bebe Moore Campbell
ISBN 978-83-240-0830-8
Wydawnictwo Znak
str. 432

Biegając z nożyczkami.... za ciężka lektura na wakacje

"Biegając z nożyczkami" Augusten Burroughs
ISBN 978-83-7508-007-0
Wydawnictwo Sonia Draga sp. z o.o.
str. 303


Zabrałam ze sobą na wakacje, wybór jak na lekką i przyjemną lekturę był bardzo nietrafiony.
( Tak moja wina, bo nie czytałam ani słówka o tej książce wcześniej, więc też nie wiedziałam co mnie czeka a cytaty z tyłu książki typu " wzbudza salwy śmiechu, niekiedy gorzkiego wynikającego z niedowierzania, że to wszystko prawda" jakoś nastawiły mnie bardzo przyjaźnie do tej książki).

A prawda jest taka, że pomimo lekkiego pióra autora sytuacje przedstawione w tej książce przechodzą moje pojmowanie różnego rodzaju granic.

Mało śmiałam się przy tej książce, więcej było mojego niedowierzania, zniesmaczenia, ale też i dziwnego brnięcia dalej poprzez lekturę tej książki. Czułam się jak taka Pippi, dla której wszystko, co się wokół niej wydarza jest normalne, mimo, że takie nie jest. ( bez urazy dla Pippi Langstrumpf)

Co do fabuły w samej książce.

Matka mająca problemy psychiczne, ojciec alkoholik, a pomiędzy nimi nastoletnie dziecko.

Chłopiec, który żyjąc w tej mającej problemy rodzinie sam zaczyna sprawiać problemy.

Chłopiec, który zastanawia się czy nie odziedziczył skłonności po swoich rodzicach.

Augusten, autor tej książki, zamieszkuje w pewnym momencie z psychiatrą jego matki, który też ma nie po kolei  w głowie.  Gdy na stałe zostaje w jego domu i poznaje jego rodzinę, nawet nie przypuszcza, że to kontynuacja jego koszmaru.

Wydaje mi się, że wydanie tej książki stało się swoistą formą terapii dla tego młodego człowieka.
Czy jednak dla czytelnika, który weźmie tą książkę do ręki będzie to cenne doświadczenie, tego nie wiem.

Moja ocena: 4.5/6

PS. Na podstawie tej książki powstał też film o tym samym tytule, istnieje również kontynuacja jego losów w  książce "Dry", gdzie próbuje wyjść z nałogu alkoholowego.

Moja walka ze schizofrenią - Dzień w którym umilkły głosy Ken Steele Claire Berman

"Dzień, w którym umilkły głosy"
Ken Steele, Claire Berman
ISBN 978-83-60383-93-3
Wydawnictwo Replika
267 str.

O czym myślimy kiedy usłyszymy słowo schizofrenia?

Pierwsze skojarzenie jakie mnie się nasuwa to choroba psychiczna.
Drugie - dotyczy tylko nielicznych, jeżeli mamy szczęście w życiowej loterii - nie dotyczy nas, ani naszej rodziny.

Czy wiedząc, że sąsiad czy też sąsiadka za ścianą naszego bezpiecznego domu/ mieszkania jest chory/a na tą chorobę nasz stosunek do tej osoby w jakikolwiek sposób się zmieni?

Ciężko na to pytanie odpowiedzieć, sama nie wiem jaka byłaby moja reakcja na taką informację.
Mam nadzieję, że taka, jakiej sama bym oczekiwała będąc na miejscu osoby zmagającej się ze schizofrenią.

Schizofrenia to choroba tajemnicza, taka o której niewiele się mówi, niewiele się słyszy, a jeżeli już coś się słyszy to zazwyczaj nic dobrego.

Dzień, w którym umilkły głosy to zapis życia, a przede wszystkim początków i rozwoju tej choroby u kilunastoletniego Kena. Chłopca, który stał się ofiarą - być może swoich genów, a być może innych czynników, które wpływają na rozwój schizofrenii.

To zapis jego walki z głosami, mówiącymi mu co ma zrobić i jakim bezużytecznym jest osobnikiem. Walki również z otoczeniem, które zauważa zmiany w zachowaniu chłopca, lecz ich nie rozumie. Sam Ken nie potrafi zrozumieć co się z nim dzieje, początkowo uważa, że zamieszkał w nim diabeł.

To jego życie, jego ucieczki i powroty do szpitala dla chorych umysłowo osób, brak wsparcia ze strony rodziny, która początkowo udaje, że nic się nie dzieje, a później pozbywa się problemu w postaci syna.

Ale też i podziękowanie dla osób, które wyciągnęły do niego pomocną dłoń i dzięki którym, za pomocą leków, odzyskał samego siebie,  by wreszcie dotrwać do dnia, w którym  głosy w jego głowie umilkły.

A on sam mógł powrócić do społeczeństwa, by pomagać osobom, które przechodziły te same stadia choroby co on.

Bardzo polecam.

Moja ocena: 5.5/6 

Głód Knut Hamsun

Głód Knut Hamsun, Państwowy Instytut Wydawniczy, przełożył Franciszek Mirandola 159 str. ( z posłowiem, które również jest warte przeczytania)

Głód to pozycja z listy do przeczytania. To opowieść o braku widoków na poprawę swojego losu, przeraźliwej nędzy ludzkiego życia, a przede wszystkim o tytułowym głodzie.

Główny bohater to człowiek bez stałej pracy, bez stałego miejsca zamieszkania i bez perspektyw. Jego całe życie to ciągłe pasmo upadków i czasami niewielkiego odbicia się od dna. Żyje z dnia na dzień starając się w miarę swoich możliwości radzić sobie z przewrotnym losem.
Przechodzi różne stany emocjonalne od czarnej, bezdennej rozpaczy po afirmację swojego już wkrótce mającego się odmienić losu. Jedynym niezmiennym punktem w jego życiu jest towarzyszący mu głód.
Pomimo braku środków do życia przez większość czasu, główny bohater stara się ukrywać swoje marne położenie przed otoczeniem. Oddaje swoje ostatnie grosze biedakowi, by ten nie wziął go za takiego samego nędzarza jak on. Gdy oddaje swój napisany felieton do redakcji udaje, że nie zależy mu na szybkim otrzymaniu pieniędzy w zamian za artykuł.
Jednocześnie mężczyzna oszukuje się na każdym kroku starając wmówić sobie, że niedługo jego los się odmieni. Wyprzedaje większość rzeczy, które mu pozostały, aby mieć się za co utrzymać. Dochodzi nawet do tego, że zastanawia się czy mógłby sprzedać swoje guziki, bez których przecież mógłby się obyć.
Cała książka to przygnębiający opis tego, co dzieje się z człowiekiem, gdy " nie ma co do garnka włożyć". Aby zaspokoić swój głod mężczyzna żuje różne niejadalne przedmioty, byle tylko oszukać swój żołądek.
Gdy udaje mu się zarobić pieniądze i wreszcie najeść do syta, to z powodu zbyt długiej przymusowej głodówki jego organizm odmawia przyjmowania jakiegokolwiek pokarmu.
Jest to smutna historia biednego człowieka, który radzi sobie tak, jak tylko potrafi najlepiej.
Pomimo tylu stron książkę czyta się szybko, co nie oznacza, że jest to lekka lektura.
Książka oparta na prawdziwych przeżyciach autora.
Polecam.
Moja ocena: 4.5/6

Karma dla duszy...Oddział chorych na raka Aleksander Sołżenicyn

ISBN 83-89651-77-7; ISBN 84-9789-725-0 Kolekcja Gazety Wyborczej, 444 str. (niestety na zdjęciu bardzo zniszczona książka biblioteczna :( ale może zaopatrzę się we własny egzemplarz)
Oddział chorych na raka to nie książka na jeden wieczór, to dzieło, którym trzeba delektować się powoli, zastanowić się na nią, pomyśleć, podumać  i być może wyciągnąć z niej troszkę dla siebie.
Oddział chorych na raka to historia różnych ludzi,których dzieli wiele - pochodzenie, historia życia, stanowisko zdrajcy, kata lub też więźnia - a łączy tylko jedno - choroba.
Historia osadzona została w realiach Rosji, gdzie za zbyt pochopne słowo na temat polityki można było trafić do łagru, na zsyłkę, na nigdy nie wrócisz z powrotem.
I tak te wszystkie postacie spotykają się w jednym miejscu, w szpitalu. Początkowo każdy trzyma się samego siebie, nie chce wnikać w życie innych, ba, chce się odgrodzić całkowicie od marazmu, cierpienia i zniechęcenia.
Zaprzecza faktom, żyje nadzieją na zmianę lub też łudzi się, że trafił tu z całkiem innego powodu niż to, co się podejrzewa. Są tu młodzi ludzie wkraczający dopiero w dorosłość, są tu ludzie w sile wieku, a także tacy, którzy już powoli gasną i odchodzą.
Szpital to jedyna , ale też i ostatnia, nadzieja na lepsze, bo potem już nie ma nic, co mogłoby uratować przed niechybną śmiercią.
Szpital jednak to nie tylko pacjenci, to też lekarze, którzy z każdym dniem decydują o czyimś życiu. To lekarze znający się na swojej pracy, ale też i lekarze, którzy już dawno powinni byli zmienić swoją profesję na coś innego, to Ci , którzy zamiast leczyć mogą zaszkodzić swoim pacjentom. I co też czasami czynią.
W takie oto środowisko wpada Oleg Kostogłotow - człowiek, który nie wierzy już chyba w nic. Gbur dla jednych, interesujący mężczyzna dla innych, a ciekawy przypadek medyczny dla lekarzy. I on sam zmieni się pod wpływem napotkanych tam ludzi, jednak czy na pewno na lepsze?
Bardzo dobrze czytało mi się tą pozycję. Wciągnęła mnie ta historia całkowicie. Każda z postaci opisanych w tej książce walczy z  rakiem - czyniąc to w sobie tylko właściwy sposób.
Piękna książka. Polecam gorąco.
Moja ocena: 5,5/6
Wasze opinie na temat tej książki:
Trochę o książkach

Nad Afganistanem Bóg już tylko płacze Siba Shakib

ISBN 83-7319-415-0
ok. 299 stron
Wydawnictwo Muza SA
"Pokój nie rodzi się przy użyciu siły
tylko dzięki porozumieniu." Albert Einstein
Tymi oto słowami zostałam powitana przez autorkę tejże niezwykłej książki. Dlaczego niezwykłej?
Ano dlatego, że jeszcze nigdy nie czytałam opowieści o terrorze i wojnie tak bajkowo napisanej , a zarazem wyraźnie i bez lukru przedstawiającej wojnę w Afganistanie.
Shirin-Gol to kobieta jedna z wielu zamieszkujących teren Afganistanu. To jedna z wielu musząca podporządkować się prawu narzuconym przez mężczyzn, którzy aby usprawiedliwić swe prawo powołują się na nieistniejące wersety w Islamie. To kobieta, która kocha swojego męża i dzieci, ale też pełna własnej godności, a mimo to gotowa na poświęcenia dla przetrwania swojej rodziny.
Historia rozpoczyna się od końca. Shirin-Gol przybywa do miejsca pomocy dla uchodźców po pomoc dla siebie i swoich dzieci. Tam spotyka ją Siba Shakib, która spisuje każdy skrawek życia Shirin-Gol, którym ona gotowa jest się podzielić.
Książka opisuje tułaczkę z miejsca do miejsca, ucieczki z Afganistanu do Iranu, ponownie z Iranu do Afganistanu. Walkę mudżahedinów z innymi, początkowo Rosjanami, później talibami a na końcu pomiędzy sobą.
Książkę uważam, że warto przeczytać, kiedyś pewnie jeszcze do niej wrócę.
Moja ocena: 5,5/6

Niewolnica Mende Nazer Damien Lewis - współczesne niewolnictwo w Sudanie

ISBN 978-83-7359-398-5
ok. 314 stron
Mende to mała dziewczynka mieszkająca w plemieniu Nuba. Jej życie upływa szczęśliwie wraz ze starszym bratem, siostrami i jej rodzicami. Marzy o tym, by zostać w przyszłości lekarzem i pomagać ludziom z jej wioski.
W wieku około 12 lat jej marzenia zostają brutalnie przerwane. Jej wioskę napadają Arabowie, zabijają starsze kobiety i mężczyzn, aby zdobyć małe dzieci chłopców i dziewczynki , a potem sprzedać ich z zyskiem jako niewolników innym Arabom.
Dziewczynki przed sprzedażą są brutalnie gwałcone przez swoich zdobywców, co pomijając już wszelkie moralne dyskusje, dodatkowo jest bardzo bolesne ze względu na wszechobecne obrzezanie młodych dziewczyn.
Tak o to Mende zbrukana, przerażona i nie wiedząca co ją dalej jeszcze czeka trafia do pośrednika zajmującego się sprzedażą abdis czyli niewolnic.
Tam doprowadzona do jako takiego porządku, by być dobrym towarem, zostaje po dokładnym obejrzeniu przez nowego nabywcę sprzedana. Trafia do domu Rahab i Mustafy.
Odtąd jej życie podporządkowane jest tylko jednemu celowi, robić wszystko to, co każe Rahab. Zamieszkuje w szopie nieopodal domu i jest zamykana na noc, żeby nie uciekła. Tak upływa jej spory kawałek jej życia. Codzienne sprzątanie, mycie, opieka nad dziećmi, a do tego bicie i wyzwiska ze strony swej "pani".
Jeżeli jest chora, nikt nie troszczy się o to by poszła do lekarza, ba wręcz zakazuje się jej tego rodzaju wizyt. Jednak w wyniku pobicia trafia raz do szpitala, gdzie Rahab robi wszystko, by nie powiedziała prawdy jak to się stało, że znajduje się w tym stanie. Dzięki troskliwej opiece powraca do zdrowia, by ponownie trafić pod pręgierz niewolniczej doli.
Jednak przypadkowe spotkanie z inną dziewczyną z plemienia Nuba, a wraz z nią informacja, że jej rodzice przeżyli masakrę wracają jej siły do tego, by walczyć o siebie. Przy nadarzającej się okazji ucieka i wygrywa ciężką walkę o azyl.
Ze względu na poruszane tematy w tej książce powinna być przeczytana przez  każdego, jako swoiste świadectwo braku zmian w Sudanie, a także rozpaczliwy apel o pomoc dla innych żeńskich i męskich abdis, którzy być może tam gdzieś w Sudanie walczą każdego dnia o przetrwanie. A także dla ich bliskich, którzy być może już nigdy w życiu nie zobaczą swoich krewnych.
Ciągle ciężko mi uwierzyć, że w XXI wieku do takich sytuacji dochodzi i niewiele się w tej kwestii zmieniło w Sudanie.
Moja ocena: 5/6

Please let it stop Jacqueline Gold

Temat molestowania seksualnego zawsze jest trudny, zarówno dla dorosłej osoby (choćby w przypadku molestowania w pracy), ale szczególnie dla molestowanego dziecka. Pozostawia trwały ślad w psychice człowieka, a z drugiej strony obawę przed zaufaniem komukolwiek i wstyd przed podzieleniem się ze światem swoją tragedią, która dla dziecka jest czymś niepokojącym, dziwnym i trudnym do zrozumienia - zwłaszcza jeśli osobą, która dokonuje tego czynu jest ktoś bliski, komu dziecko to ufa. A statystyki są tu bezlitosne w ponad 90% przypadków dziecko znało wcześniej swojego oprawcę.
Bardzo podziwiam panią Jacqueline za to, że zdecydowała się napisać tą książkę, choć wątek molestowania jest w niej marginalnie potraktowany, to jednak przewija się poprzez całą fabułę. Wszystko to zostawia trwały ślad na psychice Jacqueline, zwłaszcza, że swojego agresora nie jest w stanie wykluczyć całkowicie ze swego życia, gdyż jest on mężem jej matki - jej ojczymem.
Wydarzenia te odbijają się na jej późniejszym życiu - epizody paniki i ciężkiej depresji, które towarzyszą jej dość często przez pewien czas i uniemożliwiają normalne życie.
Jacqueline to obecnie szefowa bardzo dobrej marki bielizny Ann Summers. Wprawdzie w Polsce się z tą marką nie zetknęłam :) a przynajmniej żadnego sklepu nie widziałam, za to w Anglii jest dość popularna.
Jeżeli ktoś jest ciekawy i spragniony większej ilości informacji na temat firmy zapraszam na stronki : ( obie w języku angielskim)
jedną o firmie
http://www.annsummers.com
a drugą o samej Jacqueline
http://www.jacquelinegold.com/jgoldHome.html
W książce opisane są poszczególne etapy życia Jackie od rozpoczęcia pracy u swego ojca w firmie Ann Summers, poprzez problemy z uzyskaniem pozwoleń na prowadzenie tego "frywolnego" biznesu, a także związki Jacqueline z mężczyznami.
Nie znalazłam polskiego wydania tej książki, więc pozostaje dostępna dla osób znających język angielski.
Ciekawa lektura na faktach.

Dziecko zwane niczym Dave Pelzer

Książkę tą powinnam przeczytać jako pierwszą z serii, ale jak to w życiu bywa nie zawsze trafia się na to na co się powinno czasami.
Zaczęłam więc przez przypadek czytać część drugą - Stracony chłopiec.
Lubię książki oparte na czyichś wspomnieniach, przeżyciach, biografie i autobiografie niekoniecznie znanych osób. Ta książka do takich należała, więc trafiła do mnie.
Już tamtą częścią byłam lekko wstrząśnięta - że w taki sposób można traktować swoje dziecko, jednak opisy w tej książce są jeszcze bardziej straszne, baa straszne to zbyt słabe słowo - są przerażające.
Nigdy nie zrozumiem jak można w taki sposób pozbawić poczucia własnej wartości dziecko, które na ten świat się w końcu samo nie prosiło, jest niesamodzielne i zależne od opieki rodziców, po prostu samo bezbronne.
Nie potrafię sobie wyobrazić przeżyć tego chłopca, jak bardzo musiał przeżywać brak miłości ze strony zarówno rodziców, jak też braci. Pomijając już kompletny brak miłości, jak można w ten sposób głodzić małego człowieka, który dopiero zaczyna się rozwijać i potrzebuje pełnowartościowego posiłku. Jak można maltretować w ten sposób fizycznie, jak również psychicznie takiego kilkulatka.
To co wymieniłam to tylko najdrobniejsze sposoby wyżycia się matki na Davie - straszne, po prostu straszne... Dodatkowo trwało to przez tyle lat i nikt z otoczenia nie zareagował.
Mnie się po prostu w głowie nie mieści, że takie rzeczy w 4 ścianach mieszkania się dzieją.
Iskierką nadziei pozostaje fakt, że jednak ktoś wreszcie zauważył problem i pomógł -lecz dlaczego tak późno.....
Teraz nie pozostaje mi nic innego jak zaopatrzyć się w część 3 - Mężczyzna imieniem Dave czyli Opowieść o triumfie i przebaczeniu, która prawdopodobnie będzie opisywać przezwyciężanie wszystkich traum z dzieciństwa i próby ułożenia sobie dorosłego życia przez Dave'a.
Moja ocena 5/6