Paradoks czasu, Philip Zimbardo, John Boyd, Wydawnictwo Naukowe PWN, ISBN 978-83-01-15978-8 264 str. bez podziękowań i indeksu ( w trakcie czytania po każdym rozdziale znajdują się przypisy)
Książka Paradoks czasu niezbyt przypadła mi niestety do gustu. Owszem zdarzają się fragmenty, które z wielkim zainteresowaniem czytałam, ale też dużo fragmentów, gdzie tylko czekałam kiedy zacznie się coś ciekawszego.
A o czym to książka?
Jest to książka o człowieku i postrzeganiu przez niego czasu. Sami o tym nie wiedząc, mamy różne postawy dotyczące naszego czasu. Od postawy zanurzonej w przeszłości, poprzez hedonistyczne cieszenie się życiem, aż po planowanie przyszłości.
Każdy z nas jest splotem tych 3 z przewagą któregoś, co nie zawsze jest dla nas dobrą postawą. Jest to literatura mająca pomóc w rozwoju własnej samoświadomości i poczuciu celu i sensu w życiu.
A dlaczego ta książka została napisana przez jej autorów - możecie przeczytać z tego jej fragmentu:
" Czas upływa tak samo, niezależnie od tego, czy pijesz w samotności, czy też jesteś przywódcą narodów. Czas ma znaczenie dla ciebie i ostatecznie jest jedyną rzeczą, która ma jakieś znaczenie. Czas jest wszystkim, co masz. Możesz równie dobrze spędzić go na poszukiwaniu szczęścia i celu- cokolwiek by one dla Ciebie nie znaczyły. (...) Uznamy się za dobrych gospodarzy czasu spędzonego przez Ciebie na czytaniu tej książki, jeśli udało nam się w jakikolwiek sposób zainteresować cię do odzyskania dnia wczorajszego, cieszenia się dniem dzisiejszym i władania dniem jutrzejszym" (1)
Cytaty, które zwróciły moją uwagę z tej książki.
"Czas trwa wystarczająco długo dla każdego, kto chce z niego skorzystać" Leonardo da Vinci
"Czas, którego marnotrawienie sprawia ci przyjemność, nie jest czasem zmarnowanym" Bertrand Russell
Moja ocena: 4/6
1 fragment ze str. 264 Paradoks czasu
